Krótki przewodnik dla planujących podróż po północy Chin.
Pow.: 9 596 960 km2, Chiny są czwartym według rozmiarów państwem na świecie.
Liczba ludności: 1,330 mld, to najludniejszy kraj na świecie.
Języki: mandaryński (wystandaryzowany) i wiele dialektów,
Religie: większość Chińczyków deklaruje ateizm, 15–20 proc. społeczeństwa to taoiści, 6 proc. buddyści.
Waluta: yuan, 1 CNY= 0,45 zł
Na wybrzeże najlepiej wybrać się jesienią lub wczesną wiosną, w porze suchej, gdy temperatury są umiarkowane. W wysokie góry dobrze jest jechać latem.
Latem plany podróży mogą pokrzyżować tajfuny, które szaleją nad południowym wybrzeżem.
Obywatele polscy udający się do Chin muszą mieć ważną wizę pobytową lub tranzytową. Koszt wizy: 220 zł. Od turystów indywidualnych chińskie urzędy konsularne mogą wymagać okazania biletu powrotnego.
Za pobyt na terytorium ChRL bez ważnej wizy grozi grzywna do tysiąca dol. oraz opłata karna 60 USD za dzień nielegalnego pobytu.
Paszport powinien być ważny co najmniej pół roku po wygaśnięciu terminu ważności chińskiej wizy.
Nie ma obowiązku posiadania określonej kwoty pieniędzy przeznaczonych na dzień pobytu.
Samolotem: Rezerwowany z trzymiesięcznym wyprzedzeniem przelot liniami KLM z Warszawy do Pekinu przez Amsterdam kosztuje ok. 2 400 zł.
Pociągiem: Można skorzystać z połączenia koleją transmongolską albo transmandżurską. Trasę Moskwa–Pekin pokonuje się w pięć dni. Najtańszy bilet kosztuje poniżej tysiąca złotych.
Autobusem: Między wszystkimi większymi miastami kursują autobusy państwowe gonggong qiche (najtańsze i najmniej komfortowe) oraz prywatne autokary i mikrobusy xiaoba. Mikrobusy jeżdżące na trasach lokalnych zwykle nie mają ustalonych godzin odjazdu i kierowcy czekają na komplet pasażerów.
Pociągiem: To najprostszy i najwygodniejszy środek komunikacji w Chinach, jednak zdarzają się trudności z kupnem biletów i można na dworcu utknąć na kilka dni.
W każdym mieście są hostele i hotele. Najniższe ceny od 5–10 USD za noc.
W Chinach istnieje obowiązek meldunkowy dla cudzoziemców. Pobyt prywatny wymaga rejestracji na najbliższym posterunku policji w ciągu 24 godzin od chwili przekroczenia granicy. Rejestracji osób zamieszkujących w hotelach dokonuje tamtejsza administracja.
Zwiedzanie Wielkiego Muru: Mniej skomercjalizowana niż opisany w tekście Badalin jest piękna górska miejscowość Mutanue. W mieście znajduje się stacja kolei transsyberyjskiej.
Warto pojechać do mało znanego turystom Simantai przy Wielkim Murze. Do starożytnej budowli prowadzi z niego strome podejście, bardzo atrakcyjne ze względu na krajobrazy. Stamtąd można się wybrać na trekking do miejsowości Jinshanling.
Na bazarach, w sklepach i hostelach przyjęte jest targowanie się. Cena początkowa zawsze jest bardzo wygórowana.
Listy z Chin docierają do Europy w ponad tydzień.
Brak znajomości języka innego niż ojczysty jest w tym kraju powszechny. Rachunki, szyldy, rozkłady jazdy i wszystkie potrzebne informacje zwykle napisane są wyłącznie w sanskrycie.
Warto zabrać adapter do gniazdek elektrycznych.
Przed przekroczeniem granicy należy wypełnić deklarację zdrowotną. Do kraju nie wpuszcza się m.in. nosicieli wirusa HIV oraz osób z chorobami wenerycznymi. Podróżnym na granicy mierzy się skanerami temperaturę ciała.
Zalecane jest szczepienie przeciw żółtaczce pokarmowej typu A i B, tężcowi i błonicy oraz durowi brzusznemu; www.szczepienia.pl
Na terenie Chin istnieje niskie ryzyko zarażenia malarią.
W regionach wysokogórskich wodę trzeba uzdatniać przed spożyciem.
W Chinach mogą być kłopoty ze zdobyciem nawet popularnych europejskich leków, dlatego warto zabrać je ze sobą.
Ambasada RP w Pekinie 1, Ritan Rd. (stacja metra Jianguomen) tel. 00 86 10 65321235 polska@public2.bta.net.cn
Ambasada ChRL w Polsce ul. Bonifraterska 1, Warszawa tel. 00 48 22 8313836 faks 00 48 22 6354211 www.chinaembassy.org.pl Ambasada jest czynna pon.–pt. w godz. 8.30–12.00; 13.30–17.00
Witold Rodziński, Historia Chin, Ossolineum, 1974.