Wprowadzenie formy korspondencyjnej bez koperty postulował już na niemieckiej konferencji pocztowej w Karlsruhe 30 listopada 1865 r. Heinrich von Stephan. Pocztówka została wprowadzona do obiegu po czterech latach, a dokładnie 1 października 1869 roku, ale tylko na terenie innego kraju - Austro-Węgier. Po pewnym czasie rozwiązanie to przyjęli również Niemcy, Brytyjczycy, Szwajcarzy i inne kraje europejskie.      Sam polski termin pocztówka zawdzięczamy Hernykowi Sienkiewiczowi, który wygrał w 1900 roku konkurs na zwięzłą nazwę ilustrowanej karty pocztowej.      Kim był autor pierwszej pocztówki? Do dziś nie ma zgodności co do odpowiedzi na to pytanie. Jest wielu kandydatów.      Pierwsze pocztówki karty pocztowe nie wyglądały tak jak współczesne pocztówki. Karty te nie miały w ogóle obrazków. Pojawiły się one później, ale nie odrazu oparte były na fotografii. Początkowo wykorzystywano technikę litografii, a dopiero później fotografię. Co warte zaznaczenia, karty pocztowe wydawane do 1904 roku miały obrazek na tej samej stronie co miejsce na treść wiadkomości. Na odwrocie zaś był tylko adres. Od tej granicznej daty zaczęły się pojawiać ilustracje na całą stronę, a miejsce na adres znalazło się obok treści wiadomości. Forma kart pocztowych dalej ewoluowała, podlegając modom i tak jest do dziś. Wraz z nowymi technikami uszlachetniania druku pojawiają się coraz to nowe wzory i rozwiązania w tej dziedzinie.       Heinrich von Stephan       Urodzony w Słupsku 07 stycznia 1831 roku. Był ósmym z jedenaściorga dzieci Ernsta Stephana. Po ukończeniu edukacji ze znakomitymi wynikami, podjął pracę w Urzędzie Pocztowym w Słupsku, w charakterze pisarza. Pracował następnie w Malborku, Gdańsku, Malbroku, Kolonii, Frankfurcie, Poczdamie i Berlinie. W Kolonii, gdzie przebywał 5 lat, zdobył największe doświadczenie oraz wiedzę na temat zasad funkcjonowania komunikacji i transportu poczty. Miał szerokie zainteresowania: gospodarka krajowa, filozofia, historia; znał kilka języków; zajmował się dziennikarstwem. Szybko awansował na wyższe stanowiska. Zauważony i doceniony przez H. Schmuckerta - generalnego dyrektora poczty niemieckiej.      W 1856 roku zostaje generalnym poczmistrzem Berlina. Dzięki doświadczeniu, zreformował działalność berlińskiej poczty. Wykorzystał postęp technologiczny w rozwijaniu usług pocztowych. Istotnym wydarzeniem w jego życiu była V Niemiecka Konferencja Poczotowa, która miała miejsce 30 listopada 1863 r. w Karlsruhe. To na tej konferencji zaprezentował swój nowy pomysł - wprowadzenie kart korespondencyjnych, Postblatt, jako nowej, tańszej i prostszej formy korespondencji. Karta miała mieć wymiary 150 x 115 mm, wydrukowany znaczek i miejsce na adres na jednej stronie, oraz miejsce na korespondencje na drugiej stronie. Jednak jego pomysł został odrzucony. Trzy lata później również został odrzucone wnioski wprowadzenia kar korespondencyjnych, wniesione przez księgarzy z Lipska: Friedlein i - należącej do Hermana Serbe - Pardubitz.      W tym czasie Heinrich Stephan nadal pracował w Urzędzie poczowym Niemiec. w 1870 roku mianowano go na Dyrektora Poczty i Telegrafów. W tym samym roku, po pokonaniu przeszkód, udaje mu się wreszcie wprowadzić w obieg własną kartę korespondencyjną. w 1880 roku mianowano go na sekretarza stanu, a w 1895 r. na ministra - członka Rady Stanu. W 1885 roku uzyskuje godność szlachecką z rąk cesarza Wilhelma I. Zmarł w 1897 r. Heinrich von Stephan uznany był przez rodaków za pomysłodawcę karty pocztowej.      Emanuel Hermann      Urodził się w Koryntii, 1839 roku. Profesor ekonomii - najpierw Akademii Handlowej w Grazie, a następnie Akademii Wojskowej w Wiedniu, gdzie przeniósł się w 1868 roku. Autor memoriału O nowym sposopie korespondowania pocztą, który ukazal się 26 stycznia 1869 roku w czasopismie wiedeńskim. Jego argumentacje, że karta jest ekonomiczna, oszczędniejsza, przekonały władze pocztowe Austro-Węgier i dnia 1 października 1869 roku kary korespodencyjne weszły w obieg. Ta data stała się oficjalną datą pojawienia się pocztówki, a sam Emanuel Hermann uznany za oficjalnego twórce karty pocztowej.               Na początku swej historii karta wzbudzała obawy. Związało się to z tym, że ujawnia treść korespondecji. Jednak wraz z upływem czasu niecięć minęła, a sama karta stała się popularna.       Z czasem dostrzeżono, że nadawcy kart dorysowywują na nich rysunki. Pomysł znostał szybko pochwycony. Do pomysłu pierwszej pocztówki z ilustracją przyznawało się wielu.        Złoty wiek pocztówki przypada na koniec XIX wieku i początek XX wieku - ąż do wybuch Pierwszej Wojny Światowej. Pojawiły się w tym czasie pisma dla kolekcjonerów. W Polsce ukazywał się - przez rok (1904) w Warszawie - miesięcznik "Listek. Pismo ilustrowane poświęcone pocztówkom". Organizowano wystawy, a także kluby. W 1899 roku w Krakowie zorganizowano Pierwszą Wystawę Ilustrowanych Kart Pocztowych, a rok później kolejną, w Warszawie. W 1900 roku w Warszawie, zorganizowano konkurs na polską nazwę tego typu korespondencji. Przysłano wiele propozycji. Zwycięzcą został Henryk Sienkiewicz, który zaproponował nazwę pocztówka.