Woda życia

Popołudniowe słońce odbija się w szklance wody stojącej na moim biurku. Do kogo należy ta woda? Czy mogę uznać, że także do mnie, skoro jej przeznaczeniem jest płynąć rzekami i przenikać żywe istoty? Woda to zachwycająca starożytna pamiątka, zamknięta na kwarantannie w mojej szklance i oczekująca na powrót do środowiska, w pełnej gotowości na przenoszenie gór. W przeciwieństwie do ropy nigdy się nie wyczerpie. Każda kropla deszczu wpadnie w końcu do oceanu, a ocean w końcu odda ją we władanie powietrzu. Dla wody człowiek nie ma żadnego znaczenia. Jest dokładnie odwrotnie. Naszym zadaniem jest opracować rozsądne zasady funkcjonowania na jej zasadach. Aby ułożyć na nowo swoje relacje z wodą, człowiek musi chcieć chronić wspólne dobro.