Świat nabiera kolorów (1921–1956)

Realizując zlecenie

Najwspanialsza praca na świecie?

Deszcz. Aparaty fotograficzne nie działają. Klisze filmowe zniszczone. Zepsuty samochód. Niechętni do współpracy ludzie. Beznadziejni przewodnicy. Kłopoty z urzędem celnym. Biurokracja. Czekanie bez końca na stacjach kolejowych, lotniskach, w urzędach po zezwolenie, na wywiad. Kradzież sprzętu. Przekupstwo. Za dużo karaluchów. Za dużo komarów. Za dużo tajemniczych chorób. Za dużo zatruć pokarmowych. Za gorąco. Za zimno. Życie w terenie bywa samotne i irytujące.

A mimo to znowu jedziesz. Brniesz z trudem w deszczu. Dokonujesz prowizorycznych napraw. Przyjmujesz lepszego przewodnika. Uśmiechasz się i mimo wszystko jesz. Znosisz szalonych kierowców, przeciekające łódki, pijanych przewodników w buszu, uparte muły, kaprysy wielbłądów, znosisz nawet jaki, byleby tylko dotrzeć tam, gdzie chcesz. Przyzwyczajasz się do zmiennych okoliczności – jeżeli to w ogóle możliwe – z pewnością siebie i znajomością rzeczy. Twoje powodzenie zależy od zaradności, cierpliwości, dobrego humoru, dobrej oceny sytuacji, sprytu i koczowniczych zdolności. A więc otwórz oczy, próbuj znaleźć w tym przyjemność, a przede wszystkim zdobądź dobry materiał. Pakuj się w mnóstwo niebezpiecznych sytuacji. Jeżeli przejdziesz przez to wszystko, a twoja praca zaowocuje wielkim artykułem w National Geographic, wtedy będziesz się mógł wreszcie odprężyć i przyznać, że masz najwspanialszą pracę na świecie.

Wykopaliska

Archeologia w National Geographic

Zagubione miasta, zatopione skarby, starożytne mumie – od zarania cywilizacji, ludzie pozostawiali po sobie ślady, które odnajdowały późniejsze pokolenia i na tej podstawie poznawały historię. Choć rzadko znaleziska są tak oszałamiające jak zaginione miasto lub mumia, jedna czwarta wszystkich dotacji Towarzystwa przydzielanych przez Komitet ds. Badań i Odkryć przeznaczona jest na badania archeologiczne – badania minionych cywilizacji.

Pierwsza archeologiczna ekspedycja sfinansowana przez Towarzystwo wywołała prawdziwą sensację. W 1913 r. Hiram Bingham napisał w National Geographic o odkryciu położonej wysoko w peruwiańskich Andach twierdzy Inków, Machu Picchu. Później, w latach 20., Neil Judd prowadził badania w tajemniczej Pueblo Bonito, „pięknej wiosce” leżącej w wąwozie Chaco w Nowym Meksyku, zaliczonym do pomników narodowych. W latach 30. Matthew Stirling odkrył ślady prekolumbijskiej kultury Olmeków, a znaczenie znalezionych olbrzymich kamiennych głów, nefrytowych naszyjników i innych tajemniczych przedmiotów do dziś nie zostało w pełni wyjaśnione. Ostatnio wspierani przez Towarzystwo archeolodzy znaleźli w Moche, w Peru, królewskie groby i zamarzniętą mumię „inkaskiej dziewczyny lodowej”, a w Hondurasie – schody pokryte hieroglifami. Na północy, w L’Anse aux Meadows w Nowej Fundlandii, Helge Ingstad odkryła dowody obecności Wikingów, którzy przybyli do Nowego Świata już 500 lat przed Kolumbem. William Kelso prowadził natomiast wykopaliska w starym James Fort w Jamestown w Wirginii.

Egipt, kraj faraonów, zawsze był źródłem ogromnych skarbów. Maynard Owen Williams dokumentował w 1922 r. otwarcie oszałamiającego grobu Tutenchamona. Później, w końcu lat 80., Towarzystwo wsparło finansowo dokonywane za pomocą kamery wideo „wykopaliska” łodzi faraona w pobliżu Wielkiej Piramidy w Gizie, sponsorowało również Zahiego Hawassa, który przedstawił w telewizji historię swego odkrycia złotych mumii.
Wszystkie znaleziska archeologiczne ciągle wzbogacają naszą wiedzę o historii ludzkiej cywilizacji, a ci, którzy ich szukają, wciąż mogą liczyć na znalezienie wielkich skarbów.