Mikołaj Kopernik. Sekrety reformatora wszechświata

DNA ze szkieletu zostało już wyizolowane. Część archeologów chce je porównać z DNA brata matki Kopernika, Łukasza Watzenrode, i intensywnie poszukuje grobu wuja wielkiego astronoma. Druga grupa badaczy poszła tropem analizy losów potomków siostry i ciotki uczonego. Mają nadzieję, że uda im się odnaleźć groby lub nawet dziś żyjących krewnych Kopernika i sprawdzić, na ile ich DNA przypomina to z fromborskiej katedry. Poszukiwania archiwalne doprowadziły ich na razie do wieku XVIII. Trzecia grupa naukowców postanowiła wydobyć DNA astronoma z jego odręcznego listu oraz notatek na marginesach ksiąg. Zanim któryś z tych zespołów ogłosi ostateczne wyniki swoich poszukiwań, warto dowiedzieć się, jaki obraz życia i dokonań Mikołaja Kopernika wyłania się z ostatnich odkryć historyków nauki.
Kiedy dzisiejszy podróżnik zbliża się do  Fromborka, jego oczom najpierw ukazuje się katedra. Majestatyczna bryła w kolorze ceglastej czerwieni wyłania się spomiędzy pagórków i koron drzew powoli, jakby windował ją do góry potężny podnośnik. Taki właśnie widok musiał podziwiać w maju 1539 roku Jerzy Joachim Retyk – młody wykładowca matematyki z luterańskiej Wittenbergi, który przewędrował setki mil, by poznać doktora Mikołaja Kopernika. Gotycki masyw świątyni rysował się wyraźnie na tle świeżej wiosennej zieleni.
Miasteczko położone u stóp wzgórza katedralnego, nad brzegiem Zalewu Wiślanego, staje się widoczne w ostatniej chwili, u celu podróży, gdy przybysz ogarnia już wzrokiem całą warownię, piętrzącą się kilkadziesiąt metrów wyżej. Katedrę i budynki na wzgórzu otacza rozległy mur obronny z licznymi basztami i wieżami. Gdy Retyk dotarł do celu swojej podróży, mógł naocznie się przekonać, że Frombork miał wprawdzie kościół parafialny, wieżę młyna stojącą nad sztucznym kanałem, który sprowadzał do miasta wodę z pobliskiej rzeki Baudy, port rybacki z latarnią morską – ale nic nie mogło się równać z potęgą i bogactwem wzgórza katedralnego.
Do Fromborka przywiodły Retyka krążące po uczonych ośrodkach Europy pogłoski o pewnym kanoniku warmińskim, który w odległym zakątku Ziemi podjął się zreformowania systemu świata. Wiemy, że Jerzy Joachim wyruszył ku wybrzeżu Bałtyku z Norymbergi i że po drodze przejeżdżał przez Poznań, ale niewiele więcej. Z Norymbergi młodzieniec przywiózł dla Kopernika nieomal bezcenny prezent. Były to trzy grube księgi, które zawierały pięć świeżo wydanych dzieł z zakresu astronomii, matematyki i optyki, napisanych przez najwybitniejszych uczonych starożytnych i współczesnych.