Joseph Skarbek – polski budowniczy chińskiej kolei

Rytuały pogrzebowe, które Skarbek uwiecznił na kilku fotografiach, przedstawiają palenie kunsztownie zdobionych papierowych figur bliskich zmarłego, modeli jego przedmiotów codziennego użytku, zwierząt, a nawet banknotów. Pod zdjęciem Skarbek napisał, że takie czynności także odstraszają złe duchy. Wieśniacy prawdopodobnie nie chcieli zdradzać mu swoich tajemnic i wprowadzili go w błąd, ponieważ zgodnie ze wschodnią tradycją złe duchy odstraszało się, bijąc w bębny. Spalone figury miały zaś służyć zmarłemu w zaświatach, zapewniając mu wygodę i dostatek. Rytuał palenia pięknych papierowych ofiar w Wietnamie, Hongkongu czy Singapurze, a niekiedy też w kontynentalnych Chinach zachował się do dziś.
Podobnie nadal żywa jest barwna tradycja obchodów Nowego Roku, najważniejszego chińskiego święta. Na zdjęciach Skarbka zrobionych w lutym 1907 i 1908 r. wieśniacy przed uroczystą nocą kupują prezenty i jedzenie na ucztę. Zwyczaj nieodmiennie nakazuje też, by do tego czasu spłacić długi i uregulować wszelkie inne zobowiązania. Na drzwiach zawieszało się i nadal zawiesza czerwone (kolor symbolizujący powodzenie) pasy papieru. Dawno temu rodziny udawały się na noworoczny festyn albo z wizytą, by przywitać Nowy Rok razem z bliskimi. W XXI w. nic się pod tym względem nie zmieniło.
Oprócz kilku wolnych dni świątecznych, jak Nowy Rok czy Święto Zmarłych, Chińczycy od tysięcy lat pracowali bez przerwy, dzień w dzień, od świtu do zmroku. Skarbek podczas nadzorowania budowy
zapewne wdrożył w brygadach robotników europejski system pracy, z wolną od zajęć niedzielą, dostosowując się jednocześnie, świadomie lub nie, do najświeższych zaleceń rządowych. W artykule o bieżącej sytuacji w Chinach opublikowanym w National Geographic w grudniu 1906 r. John Watson Foster, wówczas były sekretarz stanu USA i reprezentant Chin podczas negocjacji traktatu pokojowego z Japonią w 1895 r., pisał, że wprowadzenie wolnego dnia w urzędach państwowych to nie jest krok mający narzucać chrześcijaństwo, lecz kolejny przykład dostosowania się do zachodnich praktyk. Książę Pu Lun, członek rodziny cesarskiej, zapytany przeze mnie dwa lata temu podczas wizyty w USA, co w naszym kraju zrobiło na nim największe wrażenie, powiedział, że cotygodniowy dzień odpoczynku. Takie rozwiązanie miało ułatwić współpracę międzynarodową: zagraniczni dyplomaci skarżyli się, że chińscy urzędnicy zawsze najbardziej chcieli spotykać się z nimi właśnie w niedziele.
W wolnym czasie Skarbek zwiedzał okolice przesuwającego się stale placu budowy. Niektóre miejsca wycieczek były szczególnie ciekawe: w Kaifengu dynastia Song (960–1279), za panowania której Chiny stały się potęgą, założyła swoją pierwszą stolicę. Skarbek na jednym ze zdjęć (zrobionych prawdopodobnie przez towarzysza podróży) stoi oparty o wielkiego kamiennego słonia, jedną z wielu rzeźb tworzących słynną dzisiaj aleję, która prowadzi do cesarskiego grobowca z epoki Song. Na innych sfotografowanych przez Skarbka zabytkach, jak świątynia buddyjska Baimasi (Białego Konia), widać wpływy kolejnych cesarskich dynastii Ming (1368–1644) i Qing (1644–1911).