Dom na diecie

Z badania opinii publicznej przeprowadzonego przez TNS OBOP wynika np., że Polacy nadal za największego konsumenta energii uważają przemysł (71 proc. respondentów), podczas gdy w rzeczywistości to oni sami we własnych mieszkaniach „puszczają przez komin” aż 34 proc. całkowitego krajowego zużycia, a dodatkowe 6 proc. „spalają” w miejscach pracy. Średnio rocznie wydajemy na ogrzewanie 2 668 zł, na prąd 1 224 zł, a na wodę 676 zł.

Tylko 4 na 100 ankietowanych zdaje sobie przy tym sprawę, że największy udział w kosztach energii zużywanej w przeciętnym gospodarstwie domowym ma ogrzewanie (71 proc.). 61 proc. uważa, że nie przekracza on 40 proc., a 23 proc. w ogóle nie próbowało odpowiedzieć na to pytanie. Nic dziwnego, że dopytywani o najlepsze sposoby oszczędzania energii badani wymieniali przede wszystkim gaszenie niepotrzebnych świateł i wymianę żarówek na energooszczędne. Tymczasem oświetlenie mieszkania pochłania tylko 3 proc. całkowitego zużycia energii. Nawet siedzenie przy świeczkach nie wpłynie zatem znacząco na nasze rachunki. Więcej można zyskać, oszczędnie gospodarując wodą, bo na jej podgrzanie do mycia siebie i naczyń zużywamy aż 15 proc. całkowitej energii.

Co ciekawe, ponad 3/4 Polaków zdaje sobie sprawę, że wymiana okien i drzwi oraz ocieplenie ścian i dachu budynku może przynieść duże oszczędności, ale tylko 34 proc. przechodzi od słów do czynów, choć to właśnie tu można zaoszczędzić najwięcej.

Większość wzniesionych i użytkowanych w Polsce budynków wielorodzinnych to spuścizna po latach 60. i 70., kiedy energia była tania i nie opłacało się jej oszczędzać. W takich domach ogrzanie 1 m2 może pochłaniać nawet 300 kWh. Pocieszające, że w nowych obiektach, budowanych po 1998 r., wskaźnik ten spadł poniżej 100 kWh/m2, a w tych uznanych za energooszczędne wynosi poniżej 50 kWh/m2.