Chile - kondor na nartostradzie

EL COLORADO – CHILE

Jakiś czas temu uparłam się, aby pojeździć na nartach na południe od równika. Pierwsze podejście zrobiłam w Boliwii – w pobliżu La Paz znajduje się najwyżej na świecie zlokalizowany wyciąg. Wprawdzie niewielki, ale sama wysokość – 5 200 m n.p.m. – robi wrażenie. Niestety, z okazji karnawału wyciąg nie działał.
Nie mogłam czekać, aż obsługa przestanie balować – w ramach swojej podróży przemieszczałam się coraz bardziej na południe kontynentu. Gdy dotarłam do Chile, był czerwiec – początek tamtejszej zimy. Gazety obwieszczały początek sezonu narciarskiego, grzechem byłoby więc nie skorzystać z okazji.
Rzut oka na mapę… Ponieważ ograniczeniem są dla mnie czas i fundu-sze, wybieram ośrodek najbliższy stolicy. Zaledwie 35 km od Santiago znajduje się El Colorado, mające po sąsiedzku stacje Farellones i La Parvę, a po kolejnych 30 km – Valle Nevado.

Zabieram się z grupą chiliskich studentów. W Santiago jest przyjemnie ciepło, ale jadąc krętą górską drogą, dość szybko nabieramy wysokości. W pewnym momencie na przydrożnych kaktusach pojawiają się czapy śniegu, potem szosa zaczyna przypominać śnieżny wąwóz, w końcu przychodzi moment, kiedy kierowca musi założyć na koła łańcuchy.

Parkujemy na 2 430 m n.p.m. – jest tu kilka hoteli, restauracja, stąd też startują krzesełka, którymi dostaniemy się na 3 333 m n.p.m. W sumie na ten sam karnet można jeździć i w El Colorado, i w przeznaczonym raczej dla początkujących Farellones – w obu tych miejscach do dyspozycji narciarzy jest 19 wyciągów. Nartostrady noszą nazwy miejscowych zwierząt i ptaków. Jest więc puma, zorro (jak po hiszpańsku nazywa się lisa), kondor. Największym atutem tego miejsca są jednak widoki. Tutejsze góry przypominają nieco Alpy, tyle że tam nie ma kondorów. Skojarzenie z Alpami budzi również „europeizacja” ośrodków. Najlepiej widać to w opartym na francuskich wzorcach Valle Nevado, gdzie dla zapewnienia wysokiego standardu obsługę i kucharzy ściągnięto ze Starego Kontynentu.

PORTILLO
To najsłynniejszy, najstarszy w całych Andach (narciarze pojawili się tu w latach 30. XX w.) i niewątpliwie lekko snobistyczny region narciarski w Chile. Leży nieco dalej od Santiago – ok. 170 km na północ – ale warto go odwiedzić choćby ze względu na sąsiedztwo Aconcaguy, najwyższej góry obu Ameryk (6 960 m).
Stoki narciarskie Portillo leżą na wysokościach 2 860–3 348 m n.p.m. Obsługuje je 14 wyciągów, w tym 5 krzesełkowych oraz jeden zwany z francuska Va et Vent, będący pięcioosobowym orczykiem! Dominują trasy czerwone (średnio trudne), ale nie brak też czarnych, wśród których szczególną sławę zdobyła nartostrada nazwana „Kondorem”. Jeśli stać nas na wydatek 295 dolarów od osoby, można w ramach tzw. heli-ski polecieć w góry helikopterem, by później, pod opieką przewodnika zjeżdżać po zupełnie dziewiczych stokach.