Saint Helens - metamorfoza zranionej góry

Saint Helens - metamorfoza zranionej góry

Jezioro zajmujące 11 km2 leży w centrum obszaru badawczego stanowiącego część pomnika narodowego Mount St. Helens National Volcanic Monument, ustanowionego w 1982 r. Strefa wybuchu, niemal w całości zamknięta dla zwiedzających, jest jednym z największych laboratoriów na Ziemi. Wulkan ponownie uaktywnił się w latach 2004–2008, wyrzucając efektowne pióropusze pary i popiołu na wysokość 9000 m, tworząc kopułę lawy w kraterze wulkanu i urzekając zarówno turystów, jak i geologów. Jednakże najwięcej ciekawych zjawisk odbywało się i wciąż odbywa na poziomie ekologii.
Jako naturalne laboratorium nad odrodzeniem ekosystemu strefa wybuchu nie ma sobie równych. – Jest to najdokładniej na świecie przebadane zakłócenie rozległego terenu leśnego – twierdzi Crisafulli – przestudiowane niemal pod każdym kątem, w każdej skali: od molekuł do ekosystemów, od bakterii do ssaków czy od kominów geotermicznych do podmokłych łąk. Ekolodzy założyli, że odbudowa nastąpi z zewnątrz, gdy gatunki z granicznych terenów stopniowo zasiedlą strefę wybuchu.