RPA to nie tylko Mundial

http://www.national-geographic.pl/foto/fotografia/rsh-1/ Idealnie wykadrowane ujęcie, przedstawiające zmagania człowieka z naturą. Widać zacięcie, z jakim mężczyzna angażuje całą siłę, by nie dać się porwać przez wiatr.

http://www.national-geographic.pl/foto/fotografia/zuluska-duma-1/ RPA to nie tylko mundial. RPA to przede wszystkim silni, niezależni ludzie, którzy są w stanie poradzić sobie w każdej sytuacji. Kobieta przedstawiona na tym zdjęciu wręcz emanuje pewnością siebie i zdecydowaniem. Głowę trzyma wysoko, jakby całemu światu chciała pokazać to, że jest osobą dumną i honorową. Jeśli chodzi o aspekty techniczne tej fotografii, najbardziej urzekł mnie piękny bokeh i odpowiednie skadrowanie zdjęcia.

http://www.national-geographic.pl/foto/fotografia/dwaj-krolowie-lew-krol-zwierzat-czlowiek-wladca-swiata-1/ Wspaniałe zdjęcie ukazujące, jak sam autor zaznaczył - dwóch królów. Człowieka i lwa. Patrząc na małe kociątko, które być może pozostawione samotnie w dziczy nie zdołałoby przetrwać - zdane na pomoc ludzką. Człowiek - znawca świata, odkrywca, zdobywca - pozostawiony samotnie w dziczy również funkcjonowałby jak małe kociątko - bezradny, bezwolny. Znikomy w porównaniu z ogromem i siłą natury. Piękne zdjęcie ukazujące moc i siłę ludzi i zwierząt, również ich nieporadność i współzależność. Symbiozę.

http://www.national-geographic.pl/foto/fotografia/kontrasty-3/ Dla mnie to jest Afryka - rozgrzany piasek o barwie rdzy, rośliny, które na pozór tylko są martwe i wysuszone, a w rzeczywistości doskonale opanowały sztukę ascezy ;) A nad tym wszystkim piękne mocno niebieskie niebo!

http://www.national-geographic.pl/foto/fotografia/ludzie-masai-mara/ Obraz człowieka plemienia Masajów w trakcie burzy piaskowej.

http://www.national-geographic.pl/foto/fotografia/taki-sobie-kochany-kotek-1/ Pierwsze zetknięcie z fotografią dzikiego kota przywodzi na myśl twarz dziecka - zwierzę odzwierciedla ludzkie emocje za pomocą uchwyconej w niezwykły sposób mimiki, tak idealnie wpasowującej się w obraz człowieka, na jaki stać stworzenie całkiem odmiennego gatunku. Odrobinę przestraszone, lecz łagodne spojrzenie. Zdziwienie malujące się na kocim pysku, zupełnie jak wzrok dziecka przyłapanego na niedozwolonym czynie. Z drugiej strony, może być ono wyrażać dostrzeżone nieopodal źródło niebezpieczeństwa. W tym wypadku otwarty pysk nasuwa skojarzenie z "Krzykiem" Muncha. Jak widać, wystarczył odpowiedni moment naciśnięcia spustu aparatu, by ujęcie wykroczyło poza ramy standardu, zyskując kolejny dowód na podobieństwo świata ludzi i zwierząt.

http://www.national-geographic.pl/foto/fotografia/plaza-24/ Lubię patrzeć na plażę bez plażowiczów. Tu przyglądam się przestrzeni znajdującej się daleko od moich marzeń podróżniczych. Nie szkodzi. Potrafię się nią cieszyć, czerpać z niej nadzieję. Właśnie porządkuję sobie nadmorski widok według kolorów. Uwzględniam niewiele elementów ruchomych – tę największą , stale przybliżającą się ku brzegowi falę, nieuchwytne ptaki i chmury na niebie. Szukam też chmur w wodzie. Niczego tu nie znajduję, ale widzę to , ponieważ chcę dostrzec właśnie to. Są budki w kilku kolorach . Wprowadzają ład. Wiadomo: żółta czy złocista jest co druga lub co trzecia. Granatowa - co piąta, chociaż jedna już o innym odcieniu. Zielona tuż obok lub tam dalej, jako czwarta w szeregu. Odczuwam ład : żółtych i zielonych jest prawie tyle samo – trzy i niemal „połowy” na wyjściu z kadru. Szmaragdowe, morskie wody oceanu wyciszają, przygotowując mnie na spotkanie z Przylądkiem Dobrej Nadziei. Nadzieję zwiastuje bardziej okręt lub statek. Nie widzę, czym jest ta kreseczka wychodząca zza przylądka. Teraz ona zmąca mi wzrok i myśli w głowie. Za jakiś czas, co najwyżej plażowicz w kostiumie koloru makowego zburzy mi tak drobiazgowo dopowiedziany i ułożony sobie kadr. Przesłaniając być może beżowe okienko zielonej budki. Kładąc się na szarzejącym piasku. Morza koloru morskiego nie zdoła mi on zabrać zbyt daleko. Także nadziei przenoszonej morzem i chmurami. Dobrze mi tutaj... Lubię patrzeć na tę plażę z jaskrawymi kolorystycznie budkami. Wypraszać z niej plażowiczów do woli...

http://www.national-geographic.pl/foto/fotografia/raj-na-ziemi-4/ To zdjęcie przedstawia moje wyobrażenia o raju. Piękna plaża i jej otoczenie, słońce i cień... Zdjęcie zachwyca intensywnością błękitu nieba, spienionymi falami i otoczeniem. Do takiego raju chciałabym trafić - i na wszelki wypadek nie jadłabym owocu z żadnego drzewa, żeby nie zostać wygnana jak Ewa!

http://www.national-geographic.pl/foto/fotografia/kobieta-z-wioski-zulu/ To zdjęcie dla mnie najbardziej, spośród nadesłanych, oddaje klimat tradycyjnej kultury południowoafrykańskiej. W tle widzimy fragment chaty, obok niej kamień, który może służyć do produkcji mąki. Kobieta na pierwszym planie czyści czy też dekoruje tradycyjne naczynia (lub instrumenty). Kolorowy ubiór kobiety doskonale kontrastuje z tłem w odcieniach sepii i wnosi iskierkę życia do sennego, surowego otoczenia. Strój zakrywający większość ciała sugeruje, iż kobieta jest zamężna. Fotografia jako całość ukazuje obraz tej części RPA, w której zachłanna cywilizacja nie odcisnęła jeszcze swojego piętna w postaci betonowych ścieżek a T-shirt nie zastąpił oryginalnego odzienia.

http://www.national-geographic.pl/foto/fotografia/pokonac-wiatr-2/ Ten prosty kadr w kontrastowych barwach ujmuje siłą przekazu. Bezchmurne niebo i morze piasku, wydawałoby się tak nieprzystępne środowisko, staje się miejscem kolejnego spektaklu, w którym człowiek wykorzystuje żywioł w celach poznawczych. Wierzymy, że paralotniarz pokonując trudy upału i niesfornego wiatru zostanie nagrodzony możliwością podziwiania bogatego krajobrazu z lotu ptaka.